Logo hellevoetsepost.nl


Het zal je maar gebeuren: opgesloten

Ze woont alweer zo'n zes jaar in het Brielse wooncomplex voor ouderen en inmiddels is ze de tachtig jaar ruim gepasseerd. Door schade en schande wijs geworden, is ze helemaal op de hoogte over de camera bij de voordeur, het mechanisme om de deur bij de hal beneden te openen en om de nieuwssite van het wooncomplex te lezen. Toch ging het vorige week helemaal mis.

BRIELLE - Kortademig, slecht ter been en langzaam schuifelend komt ze normaal gesproken de dag wel door. Meestal zonder grote problemen wordt het weer avond. De zuster komt om te wassen, de lunch wordt elke dag bezorgd en hetzelfde geldt voor het avondeten. Met regelmaat komen haar zoon en kleinzoon langs. Maar met de Paasdagen waren die er een paar dagen tussenuit.

Paniek

Er werd aangebeld. Ze drukte op de knop en deed de glazen schuifdeur van de hal beneden open. Maar er kwam uiteindelijk niemand bij haar voordeur van haar appartement. Hoe kon dat nou? Ze raakte een beetje in paniek. Vandaag was ze nog niet gewassen, geen lunch; het moest zo niet doorgaan. In de lift van het appartementencomplex was een briefje opgehangen dat vertelde over het euvel met de centrale voordeur. Met de hand was de deur -weliswaar met de nodige moeite- nog wel open te schuiven. Het mechanisme van de voordeur was kapot. Iedereen die van de lift gebruikmaakte, was met dat briefje geïnformeerd.

Oplossing

Zij had haar appartement al dagen niet verlaten. Zij wist niks van een defecte voordeur. De aanbellers beneden dachten dat mevrouw niet thuis was. Zij gingen er weer vandoor. De bewoonster dacht: waarom komen zou niet gewoon naar binnen? Ik heb de deur toch geopend. De oplossing kwam later die paasdag door één van de medewerksters van de zorginstelling. Zij belde bij de buren aan. Die kwamen in actie. Toen eenmaal iedereen wist wat er aan de hand was, was het probleem opgelost.

3 reacties
Meer berichten


Shopbox